امام جواد (ع):  

اِعلَم أنَّک لَن تَخلُوَ مِن عَينِ اللهِ، فَانظُر کيفَ تَکونُ. (تحف العقول، ص 455)
 بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي، پس بنگر که چگونه اي.

إمام الباقر (ع) :   

ما عُبِدَ اللّه ُ بِشَيءٍ أفضَلَ مِن عِفَّةِ بَطنٍ و فَرجٍ .( ميزان الحكمة ، ج 7،ص453)
 خداوند به وسيله ي چيزى برتر از عفّت شكم و پاکدامني ، عبادت نشده است.

قال امام حسن المجتبي (ع)

إنَّ مَنْ خَوَفَّكَ حَتّى تَبْلُغَ الاْمْنَ، خَيْرٌ مِمَّنْ يُؤْمِنْكَ حَتّى تَلْتَقِى الْخَوْفَ.[إحقاق الحقّ، ج 11، ص 242، س 2.]
 همانا كسى تو را ـ در برابر عيب ها و كم بودها ـ هشدار دهد تا آگاه و بيدار شوى، بهتر است از آن كسى كه فقط تو را تعريف و تمجيد كند تا بر عيب هايت افزوده گردد.

قال علي(ع): «فنطرت فاذا ليس لي معين الا اهل بيتي فضننت بهم عن الموت و اغضيت علي القذي و شربت علي الشجي و صبرت علي اخذ الکظم و علي امر من طعم العلقم » (1) ;

«پس از رحلت پيامبر (و محروميت از خلافت) در کار خويش انديشيدم و ناگهان ديدم که ياوري براي من جز اهل بيتم نيست; پس به مرگشان (در راه گرفتن حق خويش) راضي نشدم و چشمي را که خار در آن خليده بود، بستم و با گلويي که استخوان در آن مانده بود، نوشيدم و بر گرفتگي راه نفس و حوادث تلختر از زهر صبر کردم ».

قال(ع): «فرايت ان الصبر علي هاتا احجي، فصبرت و في العين قذي و في الحلق شجا اري تزاثي نهبا» (2) ;

«عاقبت ديدم که بردباري و صبر به عقل و خرد نزديکتر است، پس شکيبايي ورزيدم، مانند کسي که خاشاک در چشم و استخوان در گلو داشت، و آشکارا مي ديدم که ميراثم به غارت مي رود.»

قال(ع): «لقد علمتم اني احق الناس به من غيري، و والله لاسلمن ما سلمت امور المسلمين و لم يکن فيها جور الا علي خاصة » (3) ;

«خوب مي دانيد که من از همه به خلافت شايسته ترم، و به خدا سوگند! تا زماني که اوضاع مسلمين به سامان باشدو به غير از من به ديگري ستم نشود; همچنان خاموش خواهم بود.»
1- نهج البلاغه، خطبه 26.

2- همان، خطبه 3.

3- همان، خطبه 74.

امام علي(ع)در آينه نهج البلاغه - الياس محمد بيگي ، صفحه 62- فرهنگ كوثر > آذر 1377، شماره 21

ايها الناس انه من نصح لله و اخذ دليلا هدي للتي هي اقوم و وفقه الله للرشاد و سدده للحسني (تحف العقول،ص 227(
 اى مـردم! هركه براى خدا خالص شود و گفتار او را راهنماى خود گيرد ، به راهـي كه استوارتر است رهنمون گردد و خداوند به هدايت و رستگارى توفيقش دهد و در كار نيك كمكش رساند .

مقام حضرت علي (ع) در پيشگاه خداوند   
رسول خدا (ص) به جابربن عبدالله انصاري فرمود:« علي در پيشگاه خداوند جايگاه والا و پاداش هاي فراواني دارد که به هيچکدام از فرشتگان مقرب و پيامبران مرسل چنين مقام و پاداشي نداده است. دوستي با علي بر هر مسلماني واجب است، زيرا او تقسيم کننده بهشت و دوزخ است و هيچکس حق عبور از صراط را جز با بيزاري جستن از دشمنان او ندارد.»
بحارالانوار، ج 35، ص 106 ------ فضائل

رسول خدا (ص) :   

لأعْلَمنَّ أقواما مِن اُمَّتي يَأتونَ يَومَ القيامَةِ بحَسَناتٍ أمْثالِ جِبالِ تِهامَةَ بَيْضاءَ ، فيَجعَلُها اللّه ُ هَباءً مَنْثورا . أمَا إنّهُم إخْوانُكُم مِن أهلِ جِلْدَتِكُم ، و يَأخُذونَ مِن اللّيلِ كما تَأخُذونَ ، و لكنّهُم قَومٌ إذا خلَوا بمَحارِمِ اللّه ِ انْتَهَكُوها.( ميزان الحكمة ، ج2،ص476)
 مردمانى از امت خود را مى شناسم كه در روز قيامت حسناتى به سفيدى كوههاى تهامه عرضه مى كنند ، اما خداوند همه آنها را پودر و پراكنده مى كند.چون پنهانى با محرمات الهى رو به رو شوند آنها را مرتكب گردند.

امام جعفر الصادق (ع) :   

إذا فَشَتْ ارْبَعَةٌ ظَهَرَتْ ارْبَعَةٌ: إ ذا فَشا الزِّنا كَثُرَتِ الزَّلازِلُ، وَ إ ذا اُمْسِكَتِ الزَّكاةُ هَلَكَتِ الْماشِيَةُ، وَ إ ذا جارَ الْحُكّامُ فِى الْقَضا اُمْسِكَ الْمَطَرُ مِنَ السَّما، وَ إ ذا ظَفَرَتِ الذِّمَةُ نُصِرُ الْمُشْرِكُونَ عَلَى الْمُسْلِمينَ) وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 13.(
 هنگامى كه چهار چيز در جامعه شايع و رايج گردد چهار نوع بلا و گرفتارى پديد آيد: چنانچه زنا رايج گردد زلزله و مرگ ناگهانى فراوان شود. چنانچه زكات و خمسِ اموال پرداخت نشود حيوانات اهلى نابود شود. اگر حاكمان جامعه و قُضات ستم و بى عدالتى نمايند باران رحمت خداوند نمى بارد. و اگر اهل ذمّه تقويت شوند مشركين بر مسلمين پيروز آيند.

امام سجاد (ع):   

لَوْ يَعْلَمُ النّاسُ ما فِي طَلَبِ الْعِلْمِ لَطَلَبُوهُ وَ لَوْ بِسَفْكِ الْمُهَجِ وَ خَوْضِ اللُّجَجِ.) اصول كافي، ج 1، ص 35، بحارالا نوار، ج 1، ص 185، ح 109(
 چنانچه مردم منافع و فضايل تحصيل علوم را مي‌دانستند هر آينه آن را تحصيل مي‌كردند گرچه با ريخته ‏شدن خونها و يا فرو رفتن زير آب‌ها در گرداب‌هاي خطرناك باشد.‏