دانشجویی می گفت: خدا رحمت کنه آیت الله حاج آقا حسن فقیه امامی را، ایشان نقل کردند که روزی زنگ خانه به صدا در آمد گفتند پیر زنی با شما کار دارد بلندشدم رفتم دم در گفتم کاری دارید بفرمایید. پیر زن گفت: حاج آقا من این تسبیح را خریده ام بشمارید ببینید دانه‌هایش درست است. من هم گرفتم و شمردم و بهش دادم و گفتم درست است ما را هم دعا کنید. پایان نامه ارشد می‌نوشتم ده بار با استادم تماس می گرفتم تا به بینمش بعد دم خانه‌اش قرار می‌گذاشت وقتی می‌رفتم زنگ خانه را می‌زدم فرزندشان می‌آمد می‌گفت بابا میگه کاری دارید به من بگویید. برخی از این استادها، خودشان را مرید امثال آیت الله حسن امامی هم می داند ولیکن این کجا و آن کجا....رفتار مردمی حاج آقا فقیه امامی سبب شد که وقتی  از دنیا می‌رفت، مرکز استان اصفهان یک پارچه عزادار شدند و بازاریان مغازه ها را بستند و تفت زدند. ولی امثال من که از دنیا می‌رویم، همسایه خیلی هنر کند از پنجره نگاه می‌کند ببیند بیرون چه خبری شده است که سر و صدا شده است. یکی از دانش پژوهان می گفت : یکی از اساتید دانشگاهی رشته حقوق که مسؤلیت کشوری هم دارد استاد ما بود بعد از کلاس رفتم از او سؤال کنم همین طوری بدون این که نگاه کنه از طبقه اول می‌رفت طبقه دوم و...بالاخره طبقه پنجم گفتم استاد ببخشید من یک سؤال دارم کل این ساختمان ما را دارید می‌گردانید آیا واقعا این قدر بی اهمیت است؟ استاد نگاهی کرد و گفت اسمت چیست گفتم فلان. نامم را یادداشت کرد و گفت به خاطر این بی احترامی این ترم نمره بهت نمی دم. بله فرق بین ما و افراد خود ساخته از فرش تا عرش است:
دانه فلفل سیاه و خال مهرویان سیاه
هر دو جا سوزند ولیکن این کجا و آن کجا

امام حسن عسكري (ع) :  

لِلقُلوبِ خَواطِرٌ مِن الهَوي و العُقُول تَزجُر و نزادُ فِي التَّجارُبِ عِلمً مُستَأنَف و الإعتِبار يُفِيد الرّشاد(نزهة الناظر، ص 72)
 دل ها را خاطره هايي از هوا و هوس است، ولي عقل ها مانع مي شوند و در کوران تجربه ها، دانش تازه اي به دست مي آيد. پند و عبرت گرفتن، مايه هدايت است.

امام حسن عسكري (ع) :  

أَزهَد النّاس من تَركَ الحَرام(تحف العقول، ص 519)
 زاهدترين مردم كسي است كه حرام را ترك نمايد.

الإمامُ الرِّضا (ع) ـ فيما كَتَبَ عن عِلَّةِ الصَّلاةِ ـ :   

أنّها إقرارٌ بِالرُّبُوبِيَّةِ للّه ِِ عَزَّ و جلَّ و خَلعُ الأندادِ، و قِيامٌ بينَ يَدَيِ الجَبّارِ جَلَّ جَلالُهُ بِالذُّلِّ و المَسكَنَةِ و الخُضوعِ و الاعتِرافِ، و الطَّلَبِ لِلإقالَةِ مِن سالِفِ الذُّنوبِ، و وَضعُ الوَجهِ على الأرضِ كُلَّ يَومٍ خَمسَ مَرّاتٍ إعظاما للّه ِِ عَزَّ و جلَّ، و أن يَكونَ ذاكِرا غَيرَ ناسٍ و لا بَطِرٍ، و يكونَ خاشِعا مُتَذَلِّلاً راغِبا طالِبا للزِّيادَةِ في الدِّينِ و الدُّنيا، مَع ما فيهِ مِن الانزِجارِ و المُداوَمَةِ على ذِكرِ اللّه ِ عَزَّ و جلَّ بالليلِ و النَّهارِ؛ لِئَلاّ يَنسَى العَبدُ سَيِّدَهُ و مُدَبِّرَهُ و خالِقَهُ فَيَبطَرَ و يَطغى، و يَكونَ في ذِكرِهِ لِرَبِّهِ و قِيامِهِ بينَ يَدَيهِ زاجِرا لَهُ عَنِ المَعاصِي و مانِعا من أنواعِ الفَسادِ .( ميزان الحكمه،ج6،ص284)
 امام رضا (ع) ـ در بيان علّت نماز ـ نوشت : نماز، اقرار به ربوبيّت خداوند عزّوجلّ است و نفى شريك از او و ايستادن در برابر خداوند جبّار، جلّ جلاله، با خوارى و مسكنت و خضوع و اعتراف به عظمت او و طلب بخشش گناهانِ گذشته، و روزى پنج بار پيشانى بر خاك نهادن براى تعظيم خداوند عزّوجلّ . نماز موجب مى شود كه بنده به ياد خدا باشد و او را فراموش نكند و به ناسپاسى و گردنكشى دچار نشود و خاشع و فروتن باشد و راغب و طالبِ زيادتى در دين و دنيا باشد . علاوه بر اينها ، نماز موجب مى شود كه انسان از گناه باز ايستد و شب و روز پيوسته به ياد خداوند عزّوجلّ باشد، تا اين كه مبادا انسان، سَروَر و مدبّر و آفريننده خويش را فراموش كند و بر اثر آن، به گردنكشى و طغيان و نافرمانى روى آورد . ياد كردن بنده از خداوندگارش و ايستادنش در آستان او ، وى را از معاصى باز مى دارد و از هر گونه فساد جلوگيرى مى كند .

* حبب الي من دنياکم ثلاث: تلاوة کتاب الله و انظر في وجه رسول و الانفاق في سبيل الله؛ (وقايع الايام خياباني، جلد صيام، ص295)
از دنياي شما سه چيز محبوب من است: 1-تلاوت قرآن 2-نگاه به چهره رسول خدا 3-انفاق در راه خدا
* خيارکم الينکم مناکبة و اکرمهم لنسائهم؛ (دلائل الامامه و کنزالعمال ، ج‌ 7، ص225)
بهترين شما کسي است که در برخورد با مردم نرم تر و مهربان تر باشد و ارزشمندترين مردم کساني هستند که با همسرانشان مهربان و بخشنده اند.
* قاريءُ الحديد، و اذا وقعت، و الرحمن، يدعي في السموات و الارض، ساکن الفردوس؛ (کنزالعمال ، ج‌ 1 ، ص582)
تلاوت کننده سوره حديد و واقعه و الرحمن در آسمانها و زمين اهل بهشت خوانده مي شوند
* ان السعيد، کل السعيد، حق السعيد من أحب عليا في حياته و بعد موته؛ (مجمع‌ الزوائد علامه‌ هيثمي‌ ، ج‌ 9 ، ص‌ 132 )
همانا سعادتمند(به معناي) کامل و حقيقي کسي است که امام علي(ع) را در دوران زندگي و پس از مرگش دوست داشته باشد.
* من اصعد الي الله خالص عبادته اهبط الله عزوجل اليه افضل مصلحته؛ (بحار الانوار ، ج 70، ص 249 )
کسي که عبادت هاي خالصانه خود را به سوي خدا فرستد، پروردگار بزرگ برترين مصلحت را به سويش فرو خواهد فرستاد.
http://www.aviny.com/News/hadis/archive.aspx

پس از رحلت رسول خدا(ص) وقتي كه ابوبكر بر مسند خلافت نشست باغ فدك را كه از آن پيامبر (ص) بود و به فاطمه (س) مي رسيد، ضبط كردند.
علي (ع) به فاطمه (س) فرمود: برو نزد ابوبكر و ارث خودت را از او بگير،
فاطمه (س) نزد ابوبكر آمد و فرمود: ارثي كه از ناحيه پدرم رسول خدا (ص) به من رسيده به من رد كن .
ابوبكر گفت : پيامبران ارث نمي گذارند
فاطمه زهرا (س) فرمود: آيا سليمان از پدرش داوود ارث نبرد؟.
ابوبكر خشمگين شد و گفت : پيامبر ارث نمي گذارد.

فاطمه زهرا (س) فرمود: آيا (طبق آيه 5 و 6 سوره مريم) زكريا به خدا عرض نكرد: فهب لي من لدنك وليا يرثني و يرث من آل يعقوب .
به من از پيشگاهت ، جانشيني ببخش كه وارث من و آل يعقوب باشد.
ابوبكر باز همان سخن قبل را تكرار كرد كه پيامبر ارث نمي گذارد.

فاطمه (س) فرمود: آيا خداوند در قرآن نفرموده است كه : يوصيكم الله في اولاد كم للذكرمثل حظ الانثيين .
شما را در مورد فرزندانتان سفارش مي كنم كه براي پسر مطابق نصيب دو دختر است

ابوبكر باز همان جواب را داد و گفت : پيامبر از خود ارث نمي گذارد. به اين ترتيب ،

فاطمه (س) با استدلال قرآني ، حق ارث خود را ثابت نمود، ولي جواب مثبت به او داده نشد.

امام مهدي (عج) :  

ما اُرغِمَ أنفُ الشَّيطانِ بِشَى‏ءٍ مِثلِ الصَّلاةِ ؛ (بحار الانوار ، ج 53،ص 182)
 هيچ چيز مانند نماز ، بينى شيطان را به خاك نمي ‏مالد .

در وقتي كه بستر خواب را گسترده بودم ، رسول خدا(ص) بر من وارد شد ، فرمـود:

اي فـاطمه نخـواب مگـر آن كه چهار كار را انجـام دهـي: قـرآن را ختـم كنـي، و پيامبران را شفيعت گرداني، و مؤمنيـن را از خود راضي كني، و حج وعمره اي را به جا آوري. ايـن را فرمـود و شروع به خـواندن نماز كرد، صبر كردم تا نمازش تمام شد، گفتـم: يا رسول الله به چهار چيز مرا امر فرمودي در حالي كه بر آنها قادر نيستم آن حضرت تبسمي كرد و فرمود:

چون قل هو الله را سه بار بخواني مثل اين است كه قرآن را ختم كرده اي و چون بر من و پيامبران پيش از من صلوات فرستي، شفاعت كنندگان تو در روز قيامت خواهيـم بود، و چون براي مؤمنيـن استغفار كني ، آنان همه از تو راضي خواهند شد، و چون بگـويـي: سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر حج و عمره اي را انجام داده اي. (بهجه ، ج 1، ص 304)
http://www.tebyan.net