الإمامُ الرِّضا (ع) ـ فيما كَتَبَ عن عِلَّةِ الصَّلاةِ ـ :   

أنّها إقرارٌ بِالرُّبُوبِيَّةِ للّه ِِ عَزَّ و جلَّ و خَلعُ الأندادِ، و قِيامٌ بينَ يَدَيِ الجَبّارِ جَلَّ جَلالُهُ بِالذُّلِّ و المَسكَنَةِ و الخُضوعِ و الاعتِرافِ، و الطَّلَبِ لِلإقالَةِ مِن سالِفِ الذُّنوبِ، و وَضعُ الوَجهِ على الأرضِ كُلَّ يَومٍ خَمسَ مَرّاتٍ إعظاما للّه ِِ عَزَّ و جلَّ، و أن يَكونَ ذاكِرا غَيرَ ناسٍ و لا بَطِرٍ، و يكونَ خاشِعا مُتَذَلِّلاً راغِبا طالِبا للزِّيادَةِ في الدِّينِ و الدُّنيا، مَع ما فيهِ مِن الانزِجارِ و المُداوَمَةِ على ذِكرِ اللّه ِ عَزَّ و جلَّ بالليلِ و النَّهارِ؛ لِئَلاّ يَنسَى العَبدُ سَيِّدَهُ و مُدَبِّرَهُ و خالِقَهُ فَيَبطَرَ و يَطغى، و يَكونَ في ذِكرِهِ لِرَبِّهِ و قِيامِهِ بينَ يَدَيهِ زاجِرا لَهُ عَنِ المَعاصِي و مانِعا من أنواعِ الفَسادِ .( ميزان الحكمه،ج6،ص284)
 امام رضا (ع) ـ در بيان علّت نماز ـ نوشت : نماز، اقرار به ربوبيّت خداوند عزّوجلّ است و نفى شريك از او و ايستادن در برابر خداوند جبّار، جلّ جلاله، با خوارى و مسكنت و خضوع و اعتراف به عظمت او و طلب بخشش گناهانِ گذشته، و روزى پنج بار پيشانى بر خاك نهادن براى تعظيم خداوند عزّوجلّ . نماز موجب مى شود كه بنده به ياد خدا باشد و او را فراموش نكند و به ناسپاسى و گردنكشى دچار نشود و خاشع و فروتن باشد و راغب و طالبِ زيادتى در دين و دنيا باشد . علاوه بر اينها ، نماز موجب مى شود كه انسان از گناه باز ايستد و شب و روز پيوسته به ياد خداوند عزّوجلّ باشد، تا اين كه مبادا انسان، سَروَر و مدبّر و آفريننده خويش را فراموش كند و بر اثر آن، به گردنكشى و طغيان و نافرمانى روى آورد . ياد كردن بنده از خداوندگارش و ايستادنش در آستان او ، وى را از معاصى باز مى دارد و از هر گونه فساد جلوگيرى مى كند .

* حبب الي من دنياکم ثلاث: تلاوة کتاب الله و انظر في وجه رسول و الانفاق في سبيل الله؛ (وقايع الايام خياباني، جلد صيام، ص295)
از دنياي شما سه چيز محبوب من است: 1-تلاوت قرآن 2-نگاه به چهره رسول خدا 3-انفاق در راه خدا
* خيارکم الينکم مناکبة و اکرمهم لنسائهم؛ (دلائل الامامه و کنزالعمال ، ج‌ 7، ص225)
بهترين شما کسي است که در برخورد با مردم نرم تر و مهربان تر باشد و ارزشمندترين مردم کساني هستند که با همسرانشان مهربان و بخشنده اند.
* قاريءُ الحديد، و اذا وقعت، و الرحمن، يدعي في السموات و الارض، ساکن الفردوس؛ (کنزالعمال ، ج‌ 1 ، ص582)
تلاوت کننده سوره حديد و واقعه و الرحمن در آسمانها و زمين اهل بهشت خوانده مي شوند
* ان السعيد، کل السعيد، حق السعيد من أحب عليا في حياته و بعد موته؛ (مجمع‌ الزوائد علامه‌ هيثمي‌ ، ج‌ 9 ، ص‌ 132 )
همانا سعادتمند(به معناي) کامل و حقيقي کسي است که امام علي(ع) را در دوران زندگي و پس از مرگش دوست داشته باشد.
* من اصعد الي الله خالص عبادته اهبط الله عزوجل اليه افضل مصلحته؛ (بحار الانوار ، ج 70، ص 249 )
کسي که عبادت هاي خالصانه خود را به سوي خدا فرستد، پروردگار بزرگ برترين مصلحت را به سويش فرو خواهد فرستاد.
http://www.aviny.com/News/hadis/archive.aspx

پس از رحلت رسول خدا(ص) وقتي كه ابوبكر بر مسند خلافت نشست باغ فدك را كه از آن پيامبر (ص) بود و به فاطمه (س) مي رسيد، ضبط كردند.
علي (ع) به فاطمه (س) فرمود: برو نزد ابوبكر و ارث خودت را از او بگير،
فاطمه (س) نزد ابوبكر آمد و فرمود: ارثي كه از ناحيه پدرم رسول خدا (ص) به من رسيده به من رد كن .
ابوبكر گفت : پيامبران ارث نمي گذارند
فاطمه زهرا (س) فرمود: آيا سليمان از پدرش داوود ارث نبرد؟.
ابوبكر خشمگين شد و گفت : پيامبر ارث نمي گذارد.

فاطمه زهرا (س) فرمود: آيا (طبق آيه 5 و 6 سوره مريم) زكريا به خدا عرض نكرد: فهب لي من لدنك وليا يرثني و يرث من آل يعقوب .
به من از پيشگاهت ، جانشيني ببخش كه وارث من و آل يعقوب باشد.
ابوبكر باز همان سخن قبل را تكرار كرد كه پيامبر ارث نمي گذارد.

فاطمه (س) فرمود: آيا خداوند در قرآن نفرموده است كه : يوصيكم الله في اولاد كم للذكرمثل حظ الانثيين .
شما را در مورد فرزندانتان سفارش مي كنم كه براي پسر مطابق نصيب دو دختر است

ابوبكر باز همان جواب را داد و گفت : پيامبر از خود ارث نمي گذارد. به اين ترتيب ،

فاطمه (س) با استدلال قرآني ، حق ارث خود را ثابت نمود، ولي جواب مثبت به او داده نشد.

امام مهدي (عج) :  

ما اُرغِمَ أنفُ الشَّيطانِ بِشَى‏ءٍ مِثلِ الصَّلاةِ ؛ (بحار الانوار ، ج 53،ص 182)
 هيچ چيز مانند نماز ، بينى شيطان را به خاك نمي ‏مالد .

در وقتي كه بستر خواب را گسترده بودم ، رسول خدا(ص) بر من وارد شد ، فرمـود:

اي فـاطمه نخـواب مگـر آن كه چهار كار را انجـام دهـي: قـرآن را ختـم كنـي، و پيامبران را شفيعت گرداني، و مؤمنيـن را از خود راضي كني، و حج وعمره اي را به جا آوري. ايـن را فرمـود و شروع به خـواندن نماز كرد، صبر كردم تا نمازش تمام شد، گفتـم: يا رسول الله به چهار چيز مرا امر فرمودي در حالي كه بر آنها قادر نيستم آن حضرت تبسمي كرد و فرمود:

چون قل هو الله را سه بار بخواني مثل اين است كه قرآن را ختم كرده اي و چون بر من و پيامبران پيش از من صلوات فرستي، شفاعت كنندگان تو در روز قيامت خواهيـم بود، و چون براي مؤمنيـن استغفار كني ، آنان همه از تو راضي خواهند شد، و چون بگـويـي: سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر حج و عمره اي را انجام داده اي. (بهجه ، ج 1، ص 304)
http://www.tebyan.net

يك بار حضرت علي (ع) مقداري جو از يك يهودي به وام گرفت، يهودي در گرو وام چيزي طلبيد، علي (ع) چادري پشمين متعلق به فاطمه (س) را نزد يهودي به گرو نهاد.
يهودي آن را در اطاقي گذاشت و چون شب شد زن او براي كاري به آن اطاق وارد شد و مشاهده كرد نوري در آنجا مي درخشد كه همه اطاق، از آن روشن است. نزد شوهر خود بازگشت و خبر داد كه در آن اطاق نوري بزرگ و درخشان ديده است، يهودي از گفتار زنش شگفت زده شد و فراموش كرده بود كه در آن اطاق چادر فاطمه (س) است. با شتاب برخاست و به آن اطاق آمد و مشاهده كرد نور چادر حضرت زهرا (س) است كه از هر سو پرتو افكن است، چنان كه گويي ماه درخشاني از نزديك مي تابد! تعجب كرد و بيش از پيش در محل چادر خيره شد و دريافت كه آن نور از چادر فاطمه (س) است. از خانه بيرون آمد و نزد وابستگانش شتافت و زنش نيز وابستگان خود را خبر كرد و حدود هشتاد تن از يهوديان گرد آمدند و اين موضوع را مشاهده كردند و همه به دين اسلام در آمدند.»بحار، ج 43، ص 40 و خلاصه اي از اين روايت در مناقب شهر آشوب، ج 3، ص 117 و 118 ـ منتهي الآمال، ص 160.
هيئت تحريريه موسسه در راه حق- پيشوايان معصوم، ص118

زندگي هجده ساله تنها يادگار پيامبر بزرگوار اسلام (ص) پر از افتخارات منحصر به فرد است كه در زندگي بانوي ديگري هرگز چنين افتخاراتي مشاهده نشده است .
او پس از پيامبر (ص) نخستين پشتيبان و مدافع ولايت و رهبري اميرمؤ منان (ع) بود و در مدت كوتاهي كه پس از پدر زنده بود، هرگز آرام ننشست و به شيوه هاي گوناگون پيام مظلوميت علي بن ابي طالب را به آيندگان منتقل كرد و در اين راستا آسيب هاي فراواني را متحمل شد
اينك اشاره اي به گوشه اي از اين دفاع مقدس خواهيم داشت :
1- نقل روايت درباره جانشيني علي (ع)
2- ياد آوري ماجراي غدير خم
3- گام در گام علي (ع) در مجالس انصار
4- فرياد بر حريم شكنان
5- دفاع از علي (ع) و شلاق قنفذ
6- حفاظت از جان امام
7- سكوت فاطمه (س) براي حفظ اسلام
8- رد بيعت ابوبكر
9- انتقاد شدديد از زنان مهاجر و انصار

فاطمه (س) الگوي حيات زيبا

محمد جواد مروجي طبسي

امام جعفر الصادق (ع) :   

لايَكْمُلُ إ يمانُ الْعَبْدِ حَتّى تَكُونَ فيهِ أ رْبَعُ خِصالٍ: يَحْسُنُ خُلْقُهُ، وَسَيْتَخِفُّ نَفْسَهُ، وَيُمْسِكُ الْفَضْلَ مِنْ قَوْلِهِ، وَيُخْرِجَ الْفَضْلَ مِنْ مالِهِ . (امالي طوسى ، ج 1، ص 125)
 ايمان انسان كامل نمى گردد مگر آن كه چهار خصلت در او باشد: اخلاقش نيكو باشد، نفس خود را سبك شمارد، كنترل سخن داشته باشد، اضافى ثروتش حق الله ، حق الناس را بپردازد.