پس فاطمه (س) پاك و پاكيزه فرود آمد، و چون به زمين رسيد، نور او ساطع گرديد، به مرتبه اي كه خانه هاي مكه را روشن گردانيد و در مشرق و مغرب زمين موضعي نماند، مگر آن كه از آن نور روشن شد و ده نفر از حوارالعين به آن خانه در آمدند، و هر يك ابريقي و تشتي از بهشت در دست داشتند، و ابريقهاي ايشان مملو بود از آب كوثر. پس آن زني كه در پيش روي خديجه نشسته بود، جناب فاطمه (س) را برداشت و به آب كوثر غسل داد و دو جامه سفيدي بيرون آورد كه از شير سفيدتر و از مشك و عنبر خوشبوي تر بود، و فاطمه را در يك جامه پيچيد، و جامه ديگر را مقنعه او گردانيد. پس او را به سخن درآورد. فاطمه گفت : اشهد ان لا اله الا الله ، و ان ابي رسول الله سيد الانبياء، و ان بعلي سيد الاوصياء، و ولدي سادة الاسباط؛ گواهي مي دهم به يگانگي خدا و به آن كه پدرم رسول خدا بهترين پيغمبران است ، و شوهرم بهترين اوصياي پيغمبران است ، و فرزندانم بهترين فرزند زاده هاي پيغمبرانند).
پس بر هر يك از آنان سلام كرد و هر يك را به نام ايشان خواند، پس آن زنان شادي كردند، و حوريان بهشت خندان شدند، و يكديگر را بشارت دادند و اهل آسمانها يكديگر را بشارت دادند به ولادت آن سيده زنان عالميان ، در آسمان نور روشني هويدا شد كه پيش تر چنان نوري نديده بودند. پس آن زنان مقدسه با خديجه خطاب كردند و گفتند: بگير اين دختر را، كه طاهر و مطهر است و پاكيزه و بابركت است ، حق تعالي بركت داده است او را و نسل او را.
پس خديجه او را گرفت . شاد و خوشحال پستان در دهانش گذاشت . پس ‍ فاطمه در روزي آن قدر نمو مي كرد كه اطفال ديگر در ماهي نمو كنند و در ماهي آن قدر نمو مي كرد كه اطفال ديگر در سال نمو كنند.

360 داستان از فضايل مصائب و کرامات فاطمه زهرا(س) – عباس عزيزي