گفته‏اند: در مسأله‏ای بین شیخ مفید و سید مرتضی اختلاف نظر افتاد. آنهاتوافق

کردند به این که آن مسأله را به خدمت حضرت

امیرالمؤمنین(ع) بنویسند.

بعد از مدتی، به خط سبز جواب نوشته شده بود که: «انت شیخی و معتمدی و

الحق مع ولدی علم الهدی» یعنی «ای شیخ مفید! تو

محل اطمینان منی؛ ولی حق با فرزندم علم الهدی (سید مرتضی) است».