شبی شیخ مفید در خواب دید که در مسجد کرخ از مساجد بغداد نشسته است و

فاطمه زهرا(س) دست امام حسین(ع) و امام

حسین(ع) را گرفته بود و به نزد شیخ مفید آمد و فرمود: «یا شیخ! علّمهما الفقه»

یعنی «ای شیخ به این دو، فقه تعلیم بده».

شیخ از خواب بیدار شده و در حیرت افتاد که این چه خوابی بود و من کی هستم

که به دو امام فقه تعلیم دهم؟ از سوی دیگر خواب

دیدن امامان معصوم(ع) خواب شیطانی نیست.

وقتی صبح شد، شیخ به مسجدی که در خواب دیده بود رفت و در آنجا نشست؛

ناگهان دید که زنی جلیل و محترم در حالی که کنیزان

دور او را گرفته و دست دو پسر را در دست دارد وارد مسجد شد. وی به نزد شیخ

آمد و گفت: «یا شیخ علمهما الفقه». شیخ تعبیر خواب

را فهمید و به تعلیم و تربیت آنان همت گماشت و بسیار به آن دو بزرگوار احترام

می‏نمود. آن دو پسر کسی نبودند جز «سید رضی»

معروف به شریف و «سید مرتضی» معروف به علم الهدی، که از فقهای سرامد

روزگار شدند.